Na wstępie musisz wiedzieć, w kontekście udziału parafii i parafian w tematyce obrony cywilnej, że sama obrona cywilna nie ma nic wspólnego z wojowaniem i walką. Bo właśnie takie skojarzenia bardzo często mają osoby, które tematem zaczynają się dopiero interesować, bez uprzedniego zasięgnięcia informacji.

Obrona cywilna to przede wszystkim zabezpieczenie życia, zdrowia i mienia cywilów, tak aby maksymalnie zminimalizować straty w sytuacji trwającego konfliktu zbrojnego.

Działania z zakresu obrony cywilnej przy parafiach koncentrować się powinny na wspólnotowym zwiększeniu tzw. odporności społecznej, czyli gotowości do działania i przetrwania w sytuacjach kryzysu lub wojny.

W obliczu takiego podejścia, wydaje się, że parafię są wręcz idealnym miejscem do budowania wokół nich społeczności samopomocy i wsparcia. Z doświadczeń różnego rodzaju kryzysów widzimy, że tego typu procesy dzieją się przy parafiach samoistnie. Parafialne zbiórki na powodzian, pomoc pogorzelcom, działania parafialnych Caritasów, różne formy wsparcia, które już teraz funkcjonują przy parafiach – to są działania, które w sytuacji np. konfliktu zbrojnego, przełożyłyby się na działania z zakresu samopomocy. Im więcej tego typu inicjatyw w czasie pokoju, tym lepiej działająca lokalna, społeczna, przyparafialna obrona cywilna w sytuacji potencjalnego konfliktu zbrojnego.

Zadanie na dziś

Naszym zdaniem zakres wyzwań, które dotknęłyby wspólnotę parafialną w sytuacji wojny, znacząco wykraczają poza wyzwania, które spotykają nas w czasach pokoju. Z tego powodu, ponieważ ryzyko konfliktu militarnego rośnie i jest to nam wprost komunikowane przez system państwowy, już teraz powinniśmy jako Kościół podjąć się części działań, które przygotują wspólnotę parafialną również na taką ewentualność.

Takie działanie nie jest działaniem oderwanym od bieżącego życia religijnego, ponieważ działania z zakresu obrony cywilnej, to działanie wspólnoto-twórcze, integrujące parafian, wzmacniające więzi – a więc w praktyce budujące żywy Kościół.

Chcesz budować obronę cywilną przy swojej parafii? Zacznij od zorganizowania spotkania przy herbacie, porozmawiajcie w mniejszym lub większym gronie o temacie szeroko rozumianego bezpieczeństwa, wymieńcie się numerami telefonów, poinformujcie się jakie zawody wykonujecie i gdzie mieszkacie – bo w sytuacji kryzysowej może nie być dostępu do łączności.

Pierwszym wyzwaniem dla przyparafialnej obrony cywilnej jest przede wszystkim poznawanie i integrowanie się parafian.